Moja własna strona na serwerze vg1.pl
Główne kategorie | Linki | Biblie i ... | Apokryfy | Artykuły | Św. księgi? | Apologie I-IV w. | Archeologia | Wersety | Doktrynalne | Religia a ateizm | Dokumenty ŚJ | Ex ŚJ | Filmy | Transmisje rel. | | Maj 23 2018 22:41:07
Nawigacja
Główna
Wydania dot. ŚJ
Szukaj
Galeria
Kategorie Newsów
Download
Forum
FAQ
Kontakt
http://cms-designs.de
Dzień śmierci Jezusa
w opracowaniu
Którego dnia tygodnia poniósł śmierć Jezus? Którego dnia tygodnia poniósł śmierć Jezus? Jak długo był w grobie? Którego dnia (w zn. doby) zmartwychwstał? Co ma być upamiętniane i kiedy (Łuk 22:19)? Postaram się ustalić na kanwie biblijnych przekazów, w konfrontacji z rozbieżnymi zapatrywaniami, głównie Świadków Jehowy (dalej- ŚJ) i Kościoła Rzymsko Katolickiego (dalej- KK). Zanim dojdziemy do szczegółów o dobie, to na początek kilka ogólnych informacji liczenia lat.

Wiemy, że mamy różne systemy kalendarzy liczących lata, o czym w Wikipedii. Ograniczę się jedynie do rachuby czasu wynikającej z biblijnych przesłanek, w zestawieniu do kalendarza ogólnie przyjętego. Wobec tego zauważmy, że częstym ustalaniem liczenia lat był jakiś punk wyjścia. Takim punktem były jakieś bardzo ważne wydarzenia. Jeśli chodzi o ludzi związanych z kulturą biblijną, to do takiego wyjątkowego wydarzenia zalicza się:
W kalendarzu żydowskim rachuba lat zaczyna się od dnia stworzenia świata, które wg ustaleń żydowskich autorytetów religijnych nastąpiło 7 października 3761 p.n.e., stąd np. w roku 2012 trwa żydowski rok 5772/5773. Rok religijny rozpoczyna się jesienią 1. dnia miesiąca tiszri (wrzesień/październik) źródło.

Jednakże do ustalenie tego punktu czasowego odbywało się przy wielu sporach, gdzie wcześniej były różne propozycje obliczania m. in. zauważono różnice między opisem stworzenia z Biblii a stanem faktycznym nauki. Czy owe rozbieżności można pogodzić, między interpretacją dosłowną a metaforyczną? Początek stwarzania zaistniał, gdy nie było ludzi, więc doba nie mogła być liczona w dzisiejszej skali 24 godzin, lecz w Bożych okresach zwanymi też dniami (m.in. 1000 l. por Ps 90:4). W takich okolicznościach nikt nie jest w stanie stwierdzić dokładność zapoczątkowanego dnia tygodnia, czy nasz tydzień jest zsynchronizowany z Bożym początkiem, wszak ostatecznie zadecydowali ludzie. Dni obecnego wymiaru zaczęto liczyć dużo później, być może od jakiegoś przypadkowego momentu okresu/dnia.

Kalendarz naszej ery zwany kalendarzem gregoriańskim, który wprowadzono 1582 r. Początek liczenia dostosowano do wcześniejszego zwanego juliańskim z ustaleniem od daty narodzin Chrystusa. Co do właściwego roku też są rozbieżności, które są dość istotne na wpływ układu dnia tygodnia, w którym poniósł śmierć Jezus. Tym zagadnieniem zajmiemy się nieco później, na podstawie kalendarza pol/żyd lub żydowsko/gregoriańskiego, z którego będziemy korzystać w poszukiwaniu danych (aby otworzyć np. 30 r. ne, to wpisujemy na dole w polu wyszukiwania poprzedzając zerami tak, aby zawsze były wpisane cztery cyfry np. 0030 i zatwierdzamy). Rozpatrywanie tygodnia w ujęciu samych Ewangelii jest niewystarczające i rodzi pytania odnośnie sprzeczności poszczególnych ewangelistów.

Zacznijmy od ŚJ
Dla ŚJ najważniejszym dniem w roku jest upamiętnianie śmierci Jezusa raz w roku. Ten dzień jest liczony według kalendarza żydowskiego, w oparciu obserwacji księżyca. Liczenie odbywa się przez obserwację wiosennego zrównania dnia z nocą, oraz pierwsze pojawienie się sierpa księżyca najbliższe temu zrównaniu. Następnie dolicza się 14 dni, w którym następuje pełnia Księżyca. Doba kalendarza żydowskiego zaczyna się liczyć od godziny 18,00, a pierwszy miesiąc jest nazwany Nisan. Właśnie 14 Nisan po zachodzie słońca ŚJ obchodzą upamiętnianie śmierci Jezusa. Jest to stała data według kalendarza żydowskiego z I wieku, a staje się ruchomą w gregoriańskim. Zresztą zapoznajmy się z fragmentem książki ŚJ Prowadzenie rozmów Prowadzenie rozmów str. 231.

Zapoznajmy się też przy okazji z formą kalendarza ŚJ układzie tygodnia oraz w skróconym rocznym kalendarzu, który odpowiada gregoriańskiemu. Zauważmy przy okazji, że jest wyróżniony tylko jeden dzień w roku, pozostałych dni nie wyróżnia się teologicznie. Skorzystajmy teraz z książki ŚJ Wnikliwe Poznawanie Pism tom I str. 977. Tu skorzystamy z linku, gdzie w haśle –> Jezus Chrystus, a następnie w wytłuszczonych podtytułach znajdujemy takie m.in. informacje:
Kiedy się urodził, jak długo pełnił służbę.Jezus urodził się zapewne w miesiącu Etanim (wrzesień/październik) 2 r. p.n.e.,… Dowody na to, że służba Jezusa trwała trzy i pół roku. … Kiedy umarł. Jezus Chrystus umarł wiosną, w dniu Paschy, czyli 14 dnia miesiąca Nisan (…) w piątek … Podsumowanie. Skoro śmierć Jezusa nastąpiła wiosną, w miesiącu Nisan, a w myśl Daniela 9:24-27 jego służba trwała trzy i pół roku, więc musiał rozpocząć ją jesienią, mniej więcej w miesiącu Etanim (wrze/paźdz) …
Dodam tablicę chronologiczną z książki ŚJ - Całe Pismo –> str. 297
Kościół katolicki
Kościół ten ma swój kalendarz kościelny w oparciu o kalendarz juliański, gdzie pierwszym dniem tygodnia jest świętowana niedziela, a kończy się na siódmej sobocie. Jest to ten sam podział liczebny dni tygodnia co żydowski, a różnica jedynie w tym, że Żydzi świętują siódmą sobotę, a KK pierwszą niedzielę. KK przystosował się też do kalendarza – nazwijmy kalendarzem zachodnim, lub obecnie używanym w Polsce, gdzie tydzień rozpoczyna się nie od niedzieli, lecz od poniedziałku, a kończy na siódmej niedzieli. Jeśli chodzi o dzień śmierci i zmartwychwstanie Jezusa w KK, to jest przenoszone na stały dzień tygodnia, odpowiednio na piątek i niedzielę, po pierwszej pełni księżyca równonocy z dniem wiosennym kalendarza gregoriańskiego, uzasadniając KKK 1166
Zgodnie z tradycją apostolską, która wywodzi się od samego dnia Zmartwychwstania Chrystusa, Misterium Paschalne Kościół obchodzi co osiem dni, w dniu, który słusznie nazywany jest dniem Pańskim albo niedzielą„. Dzień Zmartwychwstania Chrystusa jest równocześnie „pierwszym dniem tygodnia„, pamiątką pierwszego dnia stworzenia i „ósmym dniem”, w którym Chrystus po swoim „odpoczynku” wielkiego Szabatu zapoczątkowuje dzień „który Pan uczynił”, „dzień, który nie zna zachodu”. Centrum tego dnia stanowi „wieczerza Pańska”, ponieważ właśnie na niej cała wspólnota wiernych spotyka zmartwychwstałego Pana, który zaprasza ich na swoją ucztę. (pogrubienie moje)
Tak dla przypomnienia, że w innych latach kalendarza żydowskiego 14 Nissan nie zawsze jest piątkiem.

Datę narodzenia Jezusa np. w Biblii Tysiąclecia w Tablicy Chronologicznej (kliknij zakładkę ,,Tablica ...), która podaje:
7/6 przed n.e. Narodzenie Jezusa Chrystusa*
* Przyjęte dziś powszechnie obliczenia ery chrześcijańskiej są dziełem mnicha scytyjskiego Dionizego Małego (Dionysius Exiguus), który ich dokonał na polecenie papieża Jana I. Niestety, Dionizy pomylił się w swoich obliczeniach, ustalając datę narodzin Chrystusa Pana na rok 754 od założenia Rzymu, podczas gdy datę tę należało cofnąć przynajmniej o pięć lub nawet nieco więcej lat.
Podobnie podają źródła encyklopedyczne; „

Mamy więc rozpiętość 8-miu lat dotyczącą śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Wypada to między 26-34 rokiem n.e. Co z tego jeszcze wynika? Wynika, że nie jest to w większości lat dokładnym dniem odpowiadający zmartwychwstaniu. W związku z tym, konserwatywni zwolennicy obchodzenia rocznicy zarzucają KK, że mimo uważania swój Kościół za bezbłędny w swej doktrynie, to w tym zdarzeniu jest niekonsekwentny, który odstępujący od biblijnych wytycznych odnośnie Paschy „w wyznaczonym czasie 14 Nisan” (Lb 9:2) Czy Jezus dostosował się do Staro-testamentowego zalecenia? Nie jest to takie oczywiste, gdy uwzględnimy sprzeczności wynikające z relacji pisarzy NT, o czym nieco niżej. Tak czy inaczej zalecił: Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę! (Łuk 22:19 bt), oraz podobnie kontynuowano, o czym donosi ap. Paweł wśród Koryntian (1Kor 11:24). KK nie stosuje się więc do dnia 14 Nisan, jako wyznaczonego czasu.

Niemniej KK uznaje niedzielę zmartwychwstania jako priorytetową, nie zważając, że w inne lata kalendarza żydowskiego, dzień zmartwychwstania przypadałby w inny dzień tygodnia. Jest to swoisty system przyjmujący niedzielę jako nienaruszalne upamiętnianie, nie uwzględniający rotacji tego dna tygodnia, który nigdy nie może być zgodny z sumą rocznych dni roku. Jeżeli niektórzy pytają się, gdzie Jezus nakazał upamiętniać zmartwychwstanie, to raczej odpiera się na tradycji „Ojców Kościoła” i niektórymi wydarzeniami biblijnymi odnośnie Jezusa, związanymi z niedzielą. Dla ułatwienia zrozumienia tej kwestii, przedstawiam wstępną grafikę, przyjmującą ogólnie przyjęte; śmierć piątek – zmartwychwstanie niedziela która będzie punktem zaczepienia do rozważania.

Ale czy zwolennikom świętowania 14 Nisan nie można już nic zarzucić? Otóż i na tej płaszczyźnie są wątpliwości, do których sprawdzenia zapraszam.

Analiza urodzenia i śmierci
Zarówno KK jak i ŚJ za podstawę śmierci Jezusa przyjęli piątek ok. godziny 15-ej. Chociaż KK nie odnosi oficjalnie się do tej daty w swych dokumentach, to jednak liturgia przypomina datę śmierci Jezusa w Wielki Piątek. Podobnie uznają inne wyznania jak i ŚJ, gdzie podają m.in. w swej książce Całe Pismo … str. 290 o śmierci w piątek.

Zestaw graficzny ewentualnego obchodzenia Wieczerzy Pańskiej między 26 <–> 34 r. , które mieszczą się w zakresie zainteresowania. Przypomnę, że czerpałem z tego kalendarza. Rozpatrzymy za i przeciw poszczególnym wariantom dni 14 Nissam w tygodniu, z zakresu lat urodzenia 8 pne. – roku ,,0″, co odpowiada latom śmierci 26 – 34 ne. 14 Nisan wypadał:

26 ne 22 marca - piątek
27 ,, 9 kwietnia - środa
28 ,, 29 marca - poniedziałek
29 ,, 16 kwietnia - sobota
30 ,, 5 kwietnia - środa
31 ,, 26 marca - poniedziałek
32 ,, 14 kwietnia - poniedziałek
33 ,, 3 kwietnia - piątek
34 ,, 22 marca - poniedziałek

Wersja ,,I"
możliwość ,,a”; śmierć piątek – zmartwychwstanie w nocy z soboty na niedzielę.

Zaleta.
Ten wariant bierze pod uwagę śmierć Jezusa w piątek o godzinie 15-tej. Przekonanie o tym czerpią zapewne z doniesienia Marka Ewangelisty Mk 15:42 bt Pod wieczór już, ponieważ było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem zwykłym [Piątek], 43 przyszedł Józef z Arymatei, (…) udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. 44 Piłat zdziwił się, że już skonał. Kazał przywołać setnika i pytał go, czy już dawno umarł. Łuk 23:44 bt … aż do godziny dziewiątej [od 6 rano do 15 = 9 g.]. 46 … Po tych słowach wyzionął ducha… Ponadto na piątkową śmierć synchronizowałby rok narodzin Jezusa przypadający na 8 r. pne., gdyż to wówczas przypadał 14 Nisan.

Krytyka.
Wynika z Ja 20:1 bt A pierwszego dnia po szabacie [juliańska - niedziela], wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu.. Podkreślmy tu, że z frazy „było ciemno„, A godzina 6 jest granicą między nocą a dniem, to już zmartwychwstały Jezus dnia nie zaliczył. Teraz w związku z proroctwem: Mat 12:40 bt Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce we wnętrznościach wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi. Okazuje się, że w takim układzie nie zostaje spełnione proroctwo.

Przeliczmy:
Pomiędzy 15-18 jest 1 dzień śmierci,
między 18-6 z piątku na sobotę jest 1 noc,
między 6-18 w sobotę jest 2 dzień,
między 18-6 z soboty na niedzielę jest 2 noc.

Zatem zaledwie dwa dni i dwie noce. Zgodnie z Ja 20:1 „gdy było ciemno”, czyli przed wschodem słońca, zastały już brak ciała w grobie. Zatem Jezus zmartwychwstał najpóźniej w nocy, czym nie mógł już zaliczyć 3 dnia, nie mówiąc już o braku trzeciej nocy. Jest to argument przeciw śmierci w nasz piątek, a szóstego żydowskiego dnia tygodnia.

Wersja ,,II"
możliwość ,,b„ śmierć piątek – zmartwychwstanie w niedziele po wschodzie sł.

Zaleta
Jeśli weźmiemy ten wariant, która jest sytuacją naciąganą z takich oto doniesień: Łuk 23:44 bt Było już około godziny szóstej [12 w południe] i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej [15 po południu]. Przyjmijmy hipotetycznie, że Bóg wywołał sztuczną noc w ciągu dnia, aby spełniło się proroctwo Jonasza. Zatem przyjmijmy, że Jezus zmarł tuż przed 15, to w tym układzie istnieje możliwość, że Jezus mógł zaliczyć noc i dzień w jednym w jednym dniu, a zmartwychwstać w pierwszych minutach niedzieli, tuż po godzinie 6, co mogło dać brakujący dzień.

Przeliczmy
Umiera tuż przed 15 w piątek co jest 1 dniem,
zaraz potem między 15-18 „sztuczna” noc 1,
między 18-6 z piątku na sobotę 2 noc naturalna, (noc Szabatu)
między 6-18 w sobotę 2 dzień, (dzień Szabatu)
między 18-6 z soboty na niedzielę 3 noc,
zmartwychwstanie tuż po 6 w niedzielę 3 dzień.

O czym donosi Marek 16:2 Wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia przyszły do grobu, gdy słońce wzeszło. Czy taka interpretacja dająca zaliczyć 3 noce i 3 dni usuwa problem? Otóż to jeszcze nie koniec kłopotów. Dlaczego?

Krytyka.
Należy nie zapominać pewnego wymuszonego postanowienia Sanhedrynu, na władzach rzymskich. Mat 27:63 bt i oznajmili: «Panie, przypomnieliśmy sobie, że ów oszust powiedział jeszcze za życia: „Po trzech dniach powstanę. 64 Każ więc zabezpieczyć gróbaż do trzeciego dnia, żeby przypadkiem nie przyszli jego uczniowie, nie wykradli Go i nie powiedzieli ludowi: „Powstał z martwych”. I będzie ostatnie oszustwo gorsze niż pierwsze». 65 Rzekł im Piłat: <«Macie straż: idźcie, zabezpieczcie grób, jak umiecie». I tym razem straż pełniąca dyżur przez trzy doby, powinna być jeszcze cały dzień pierwszego dnia tygodnia, czyli niedzieli, co uniemożliwiłoby kobietom wstęp do grobu. Więc to naciąganie nie zdało egzaminu.

Istnieje jeszcze jedna przesłanka sugestywna, że Jezus spożył Paschę z uczniami dzień wcześniej t.j. 13 Nissan. Skąd taki domysł? Ja 18:28 Prowadzili więc Jezusa do Kaifasza na zamek; a było rano; ale sami nie weszli na zamek, aby się nie skalać, by móc spożyć wieczerzę paschalną. Jezus był po Wieczerzy, gdy tymczasem zwolennicy Sanhedrynu byli przed spożyciem Paschy, której dopiero się spodziewali 14 Nissan, dlatego jest owo „aby się nie skalać”, czyli zachować godność rytualną. Ale taka interpretacja ma tę słabość, że niektórzy Żydzi Paschę obchodzili 14-ego a inni 15-ego, co bardziej jest uzasadnionym, praktykowano inaczej przez miejscowych, a inaczej w diasporze.

Zauważmy, że idąc kobiety do grobu aby namaścić Jezusa (Łuk 24:1), nie martwiły się o straż, czy ich dopuści do ciała, lecz były zmartwione, kto odsunie im głaz. Jaki się nasuwa wniosek? Ano taki, że Jezus musiał ponieść śmierć wcześniej niż w piątek. Gdyby poniósł śmierć w piątek o godzinie 15, to pełne trzy doby upłynęłyby o godzinie 15 w poniedziałek. Jest więc nie do pomyślenia, aby straż opuściła dozór po upływie dwu dób. Zatem z tych powodów uznawanie piątku jako dnia śmierci Jezusa wygląda mało wiarygodnie.

Wersja ,,III"

Wersja ,,II” dotyczy śmierci Jezusa 14 Nissan przypadającej w środę w latach 27 i 30 ne. Ta możliwość jest najbardziej odpowiednia, jeśli chodzi o spełnienie się proroczych zapowiedzi „trzech nocy i dni”. Przyjrzyjmy się tej relacji z uwzględnieniem korelacji znaczeń słowa „świątyni”.
Zaleta.
Ja 2:19 … Zburzcie tę świątynię [w zn. mistycznym], a Ja w trzech dniach wzniosę ją [t. zn.działalność {ją, a nie siebie}] na nowo. 20 Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni? 21 On zaś mówił o świątyni swego ciała [w grobie]. Mat 12:40 Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce we wnętrznościach wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi.

Przeliczmy
:
Między godzinami 15-18 w środę jest 1 dzień,
między 18-6 z środy na czwartek jest 1 noc,
między 6-18 w czwartek jest 2 dzień,
miedzy 18-6 z czwartku na piątek jest 2 noc,
między 6-18 w piątek jest 3 dzień,
między 18-6 z piątku na sobotę jest 3 noc.

Jest to zgodne z chronologicznym sprawozdaniem Mateusza, który zaczął wyliczanie od dnia, a kończył nocną częścią doby. Gdy jednak weźmiemy sprawozdanie Łukasza, to kolejność jest odwrotna. Łuk 9:22 Syn Człowieczy (…) będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie. Ta sprzeczność może wynikać z powodu, czy ,,dzień” jest w znaczeniu pełnych 12 godzin, czy można zaliczać jakąś część dnia, a może miał na myśli całą dobę. Biblia tego nie precyzuje. Z tego względu dostosujmy do wersji Łukasza, gdzie według niego Jezus zmartwychwstał w porze dziennej, a nie nocnej.

Między godzinami 15-18 w środę jest 3 godziny< dnia,
między 18-6 z środy na czwartek jest 1 noc,
między 6-18 w czwartek jest 1 dzień,
miedzy 18-6 z czwartku na piątek jest 2 noc,
między 6-18 w piątek jest 2 dzień,
między 18-6 z piątku na sobotę jest 3 noc,
między 6- 15 w sobotę jest 9 godz. + 3 godz. w środę daje pełne 12 godz, czyli 3 dzień.

Przypomnijmy, że gdy podajemy 14 Nisan w środę, to według doby żydowskiej rozpoczynała się we wtorek o godzinie 18 kalendarza gregoriańskiego. ,,Według kalendarza żydowskiego doba zaczyna się wieczorem i trwa do zmierzchu dnia następnego." za źródłem . W obu przypadkach jest spełniony warunek 3 dni i nocy, obojętnie, czy liczony z częściowego, czy pełnego dnia słonecznego. Zatem liczenie z chwilą śmierci od godz. 15 w środę do godz. 15 w sobotę daje pełne 3 doby w siódmy dzień tygodnia żydowskiego Szabasu, gdzie do godz. 18, kobiety nie mogą przekroczyć naruszenia praw święta. Czekają za pierwszym dniem tygodnia. Łuk 23:56 Po powrocie przygotowały wonności i olejki; lecz zgodnie z przykazaniem zachowały spoczynek szabatu. 24:1 W pierwszy dzień tygodnia poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Straż trzymała wartę od godziny 15 w środę do godz 15 w sobotę, bo tyle czasu zapowiadało proroctwo. Jezus mógł zmartwychwstać po godzinie 15 w dzień sobotni lub nawet przed wschodem słońca w niedzielę. Kobiety idą do grobu rankiem w niedzielę t.j. pierwszego dnia tygodnia żydowskiego ok. 6-tej godziny. Wszystkie warunki są spełnione bez problemowo, czego nie można powiedzieć o piątkowej śmierci.

Krytyka.
Mar 15:42 Pod wieczór już, ponieważ było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem, 43 przyszedł Józef z Arymatei (…) udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. To doniesienie wskazuje na śmierć w piątek, gdyby chodziło o zwykły szabat, a tym samym podważałoby śmierć w środę. Wyjaśnienie tej sprzeczności przedstawię w dalszej części, o definiowaniu szabasu odnoszącego się również do innych świąt żydowskich.

Wersja ,,X„

Wersję tą przekreśliłem dotycząca roku 29 ne (ur 5 r pne), jako wykluczającą się z powodu, że przypadająca Pascha w 14 Nisan w Szabat żydowski (sobota), ma się nijak, aby do następnego dnia zmieścić proroctwo o trzech dniach i nocach. Również ówczesne prawo nie dopuszczało uśmiercanie w dnu tak doniosłego święta żydowskiego, a i władze rzymskie nie chciałyby pogłębiać niepotrzebnie konflikt. Także dla „świętego” spokoju wykluczam też lata 33-34 z powodu, że gdyby Jezus urodził się 5 r. pne, to do roku 33 i dalej, Jezus przekroczyłby 33,5 roku swego życia. Wynikałoby, że zbliżał się do 40 lat. Gdy jednak uwzględnimy, że Jezusa rozpoczął działalność w wieku 30 lat swego życia, a było to w 29 r. ne., to cofając się o 30 lat życia, otrzymujemy 2 r. pne. jako datę narodzin podawaną przez ŚJ. Dodając 3,5 roku działalności Jezusa do 29 lat otrzymamy wiosnę 32 r. ne. gdzie 14 Nisan wypada w poniedziałek (podobnie 31 r.), co komplikuje podawane wcześniej obliczenia. Najbardziej optymalnym jest narodzenie Jezusa 4 r. pne. a zmartwychwstanie 30 r.

Wracając do omawianego 29 r., to Pascha 14 Nissan zbiegła się z siódmym dnia tygodnia, czyli nałożyło się na cotygodniowy szabat żydowski (sobota). Odłóżmy na chwilę wszelkie dotąd utarte tradycje, a zajmijmy się następującą wypowiedzią: Mat 26:17 W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: «Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia?» Skoro 14 Nisan przypadło w pierwszym dniu tygodnia żydowskiego (niedziela), to jest niemożliwym, aby po 3 dniach i nocach proroczych było w tym samym dniu. Za duże samo-zaprzeczenie, oraz jak pogodzić? Mar 15:42 … było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem,. Fraza „w pierwszy dzień Przaśników”? odnośnie roku 29-ego, przypada na 1 dzień tygodnia (niedziela), a jest to 15 dzień miesiąca Nissan. Według wypowiedzi z Mat 26:17 -obojętnie jakby nie patrzeć -, uczniowie ustalają z żyjącym nadal Jezusem o przygotowaniu do spożywania Wieczerzy paschalnej. Zachodzi pytanie; dlaczego, skoro w Księdze Liczb jest 9:2-3 „wyznaczonym czasie między wieczorami 14 dnia, miesiąca Nissan”. Nie, nie, to zbyt dużo sprzeczności.

Zaleta.
Jedyną sprzyjającą okolicznością tej zbieżności, może być określenie, że Ja 19:31 ”ów sabat był wielkim świętem (uroczystym)”. Co prawda niema jednoznacznych dowodów jak to rozumieć, lecz na zasadzie logicznych przypuszczeń wyciąga się wnioski, jakoby chodziło, że w jednym dniu zbiegły się dwa święta, lub były przyległe sobie np. sobota-niedziela, lub też określano tak Paschę 14 Nissan, wraz z świętem 7-mio dniowych Przaśników. Miano w ten sposób wyróżnić, że nie chodziło o jakiś inny zwykły szabas w innych miesiącach.

Krytyka.
Śmierć w niedzielę lub poniedziałek, całkowicie wyklucza proroctwo o 3 dniach i nocach w grobie, w powiązaniu z odkryciem zmartwychwstania dopiero za tydzień w pierwszym dniu. Swobodnie byłby czas do namaszczenia w czwartek lub w piątek, nie łamiąc żadnych reguł.

Wersja ,,IV"


W tym miejscu nadszedł czas na ustalenie definiowania pojęcia Pascha. Otóż wyjaśnia nam ewangelista Łuk. 22:1 I przybliżało się święto Przaśników zwane Paschą. Wynika, że nie tylko 14-ego nazywano Paschą, ale i 15-ego, jak i cały tydzień. 2 Krn 35:17 Izraelici obecni tam w tym czasie obchodzili Paschę, to jest uroczystość Przaśników, przez siedem dni. Także w innym miesiącu nazywano 2 Krn 30:2 … w Jerozolimie postanowili obchodzić Paschę w drugim miesiącu, z powodu nie spełnienia warunków ceremonialnych w pierwszym miesiącu.

Zaleta.
W tej wersji pozostały nam lata 28, 31 i 32, gdzie 14 Nissan przypadało w 2-gim dniu tygodnia, czyli w poniedziałek (cały czas wg. kal, juliańskiego). Zatem pierwszy dzień Przaśników przypadał w 3 dniu tygodnia, był to wtorek od 18 do 18 w środę, bo tak liczono dobę żydowską. Wynika też to z następującej relacji, która nie stoi w sprzeczności z omawianym czasem. Mar 14:12 W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowywano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: «Gdzie chcesz, abyśmy poszli poczynić przygotowania, żebyś mógł spożyć Paschę? Skoro Jezus mówił o spożywaniu Paschy w dzień Przaśników, czyli 15 Nisan który kończył się w środę o g. 18, a Jezus 3 godziny wcześniej poniósł śmierć, to licząc 3 doby kończyłyby się w sobotę o g. 15-tej.

Między godzinami 15-18 w środę jest 3 godziny dnia,
między 18-6 z środy na czwartek jest 1 noc,
między 6-18 w czwartek jest 1 dzień,
miedzy 18-6 z czwartku na piątek jest 2 noc,
między 6-18 w piątek jest 2 dzień,
między 18-6 z piątku na sobotę jest 3 noc,
między 6- 15 w sobotę jest 9 godzin, co razem z środowymi 3 godzinami daje pełne 12 godzin, czyli 3 dzień.

Ta wersja jest tożsama z wersją II wskutek czego tak samo realna, gdyż do tej godziny byłaby zobowiązana trzymać wartę straż. Ten powód wyjaśnia brak straży w niedzielę rano, gdy poszły kobiety.

Podważenie krytyki.

Aby jednak podołać powyższej krytyce, to należy należy uwzględnić, że Szabatem nazywano również inne święta, i tak: Kpł 23:23 Powiedz Izraelitom: Pierwszego dnia siódmego miesiąca będziecie obchodzili uroczysty szabat, dęcie w róg, zwołanie święte. (…) 32 Będzie to dla was uroczysty szabat. … Mamy w kontekście o tych świętach 1 i 10 dnia, a znaczy to, że chociażby jedno zbiegło się z tygodniowym szabatem, to drugie już nie mogło. Ponadto mowa jest o siódmym miesiącu, oraz, każdego roku przypadały one w inne dni tygodnia. Z tej przyczyny owo „przygotowanie przed szabatem”, nie koniecznie mogło dotyczyć zwykłego, czyli ostatniego dnia tygodnia, lecz innego święta zwanego potocznie szabatem.

Krytyka. Mar 15:42 Pod wieczór już, ponieważ było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem. Narzucający się szabat, to zwykły szabat, jako 7 dzień tygodnia, co odnosiłoby się do piątku (6 dn. żyd.).

Podważenie krytyki.

Aby jednak podołać powyższej krytyce, to należy należy uwzględnić, że Szabatem nazywano również inne święta, i tak: Kpł 23:23 Powiedz Izraelitom: Pierwszego dnia siódmego miesiąca będziecie obchodzili uroczysty szabat, dęcie w róg, zwołanie święte. (…) 32 Będzie to dla was uroczysty szabat. … Mamy w kontekście o tych świętach 1 i 10 dnia, a znaczy to, że chociażby jedno zbiegło się z tygodniowym szabatem, to drugie już nie mogło. Ponadto mowa jest o siódmym miesiącu, oraz, każdego roku przypadały one w inne dni tygodnia. Z tej przyczyny owo „przygotowanie przed szabatem”, nie koniecznie mogło dotyczyć zwykłego, czyli ostatniego dnia tygodnia, lecz innego święta zwanego potocznie szabatem.

Tym sposobem lata 28, 30, 31 i 32 są realnie najzgodniejsze w wypełnieniu proroczych 3 dni i noży. Owszem jest prorocze 3 dni i noce minęły o godz 15 szóstego dnia żyd. (piątek). godnie z upływem 3 dni i nocy straż już opuściła swe stanowiska w najpóźniej o godz. 18 w (piątek). Pozostały trzy godziny w których mogły dokończyć rytuału namaszczenia przed siódmym dniem, którym był Szabat, bez naruszenia prawa Bożego. Skoro tego nie wykorzystały, więc taka okoliczność musiała nie mieć miejsca.

Owszem jest prorocze 3 dni i noce minęły o godz 15 szóstego dnia żyd. (piątek). godnie z upływem 3 dni i nocy straż już opuściła swe stanowiska w najpóźniej o godz. 18 w (piątek). Pozostały trzy godziny w których mogły dokończyć rytuału namaszczenia przed siódmym dniem, którym był Szabat, bez naruszenia prawa Bożego. Skoro tego nie wykorzystały, więc taka okoliczność musiała nie mieć miejsca.

Pomimo tych wszystkich spekulacji, rodzą się pewne pytania dla sceptyków w prawdziwość relacji ewangelicznych. Zdarzenia mogły przybierać niepomyślny obrót wydarzeń dla naśladowców Jezusa, którzy w swych relacjach dokonywali pewnych opisowych korekt, celem zwiększenia wiarygodności. Taką wątpliwością może być zdarzenie dotyczące grobu, z którego zmartwychwstał rzekomo Jezus. Przyjrzyjmy się najpierw sednu pewnej wątpliwości. Ja 20:1 … Maria Magdalena do grobu i ujrzała kamień odwalony od grobu. Kto odwalił kamień? Opozycja Jezusowa tak argumentuje. Mat 28:13 ... Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdyśmy spali.
Przypomnijmy wersję III. Straż odeszła przed wieczorem, kiedy już nie zachodziła potrzeba z powodu nie spełnienia się proroctwa trzech dni i nocy. Grób nie był już pilnowany całą noc, a więc pora była sprzyjająca do usunięcia ciała z jakichś powodów. Taką okoliczność opisuje Jan 20:1-10.

Pomimo tych wszystkich spekulacji, rodzą się pewne pytania dla sceptyków w prawdziwość relacji ewangelicznych. Zdarzenia mogły przybierać niepomyślny obrót wydarzeń dla naśladowców Jezusa, którzy w swych relacjach dokonywali pewnych opisowych korekt, celem zwiększenia wiarygodności. Taką wątpliwością może być zdarzenie dotyczące grobu, z którego zmartwychwstał rzekomo Jezus. Przyjrzyjmy się najpierw sednu pewnej wątpliwości. Ja 20:1 … Maria Magdalena do grobu i ujrzała kamień odwalony od grobu.... Kto odwalił kamień? Opozycja Jezusowa tak argumentuje. Mat 28:13 … Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdyśmy spali. Przypomnijmy wersję III. Straż odeszła przed wieczorem, kiedy już nie zachodziła potrzeba z powodu nie spełnienia się proroctwa trzech dni i nocy. Grób nie był już pilnowany całą noc, a więc pora była sprzyjająca do usunięcia ciała z jakichś powodów. Taką okoliczność opisuje Jan 20:1-10.

Tymczasem Mateusz 28:1-8 relacjonuje o obecności jeszcze straży, gdy przyszły rano pierwszego dnia. Maria i Magdalena ujrzały też rzekomo anioła, który oświadczył, że ciała już niema. Przerażone oddaliły się, nie sprawdzając, czy to nie jacyś podszywający się złodzieje. Można jednak by przyjąć prawdziwość anioła, jako interwencję Boga, gdyby nie jeszcze jedna wątpliwość. Dlaczego Bóg miałby odwalać kamień, aby zmartwychwstały Jezus mógł swobodnie opuścić grób, skoro:Ja 20:19 Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!

Skoro zmartwychwstały Jezus mógł przenikać materialne przedmioty, to dlaczego nie zrobił tak samo z grobu, bez potrzeby usuwania głazu? Przecież uniknięto by wówczas wszelkim spekulacją. Zmartwychwstanie bez naruszenia pieczęci wejścia grobowca byłoby silnym cudownym potwierdzeniem, a tak tylko pozostały niejasności i wiarygodność w zmartwychwstanie ma swe wątpliwości. Gdyby Bóg pozostawił nienaruszony grób, to po relacjach o zmartwychwstaniu Jezusa, przeciwnicy mogliby zaoponować, chodźmy sprawdzić, czy ciało jest, czy go niema? A tak pozostały opisy spotykania Jezusa tylko ze strony Jego zwolenników.

Dodatkowo pomocne: W IV w. n.e. zaczęto stosować podział miesiąca na tygodnie, które składały się na kalendarz juliański Kalendarz żydowski, który jest zgodny z kalendarzem L. Kwiatkowskiego pol/żyd. (przynajmniej od 1582 lub 1752 {ang} r. – przelicznik lat Różne czasy dób <-> Aktualna faza księżyca
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
http://cms-designs.de
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Brak postów.
http://cms-designs.de
Ostatnie Artykuły
Paraklet
Dzień śmierci Jezusa
Sprzeczności wokół ś...
Pisarze I-IV w.
Jak powstał NT?
http://cms-designs.de

Załóż : Własne Darmowe Forum | laptopokazja.pl | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie