Moja własna strona na serwerze vg1.pl
Główne kategorie | Linki | Biblie i ... | Apokryfy | Artykuły | Św. księgi? | Apologie I-IV w. | Archeologia | Wersety | Doktrynalne | Religia a ateizm | Dokumenty ŚJ | Ex ŚJ | Filmy | Transmisje rel. | | Maj 23 2018 22:44:32
Nawigacja
Główna
Wydania dot. ŚJ
Szukaj
Galeria
Kategorie Newsów
Download
Forum
FAQ
Kontakt
http://cms-designs.de
Jak powstał NT?
Wstęp
Artykuł ma za zadanie przedstawić tylko w zarysie, jakimi sposobami i etapami dochodzono do ustalenia treści kanonu ksiąg Nowego Testamentu (NT) i ich autorów. Badania biblistów mieszczą się w setkach książek i tysiącach renomowanych artykułów naukowych pod kątem najpopularniejszych krytycznych metod jak; literacko-historyczna, socjo-historyczna, krytyka redakcji, tematyczna, kontekstowa, porównawcza, niezależnego potwierdzenia, odmienności, wiarygodności, sens wyrazowy czy duchowa metafora, itp. (w dużym stopniu korzystam z wydania książki Nowego Testamentu autorstwa Bart D. Ehrman, , którego cytaty będę oznaczał skrótem, (Eh) wraz z dodaną stroną))


Prawdopodobieństwa powstawania NT w dużym stopniu bazowało na Starym Testamencie (ST). Może zacznijmy od początku : Za czasów Jezusa istniały dwa kanony ST: zawierający 39 ksiąg kanon palestyński oraz liczący 47 ksiąg kanon aleksandryjski. Najważniejsze jest jednak to, że na około 350 miejsc w NT, w którym jest cytowany ST, w ok.300 miejscach jest to cytat oparty na Septuagincie, a nie na tekście hebrajskim, co wskazuje na ważność Septuaginty (kontrowersje) {*}. Idąc drogą recenzji wyłaniają się inne wnioski, niż ogólne błędnie przyjęte przekonania. W zasadzie wszyscy analitycy zgadzają się co do wymienionych metod w poszukiwaniu prawdy, jednakże prócz specjalizacji naukowej w tych dziedzinach, potrzebne jest obiektywne nastawienie. Często spotykanymi przeszkodami są skłonności typu; stronniczość, uprzedzenia, tradycjonalizm, konserwatyzm, konformizm, dogmatyzm. To tylko niektóre czynniki, które powinny być uwzględniane. Czy je spełnię? Będę się starał, ale i to zapewne za mało, aby spełnić każde oczekiwanie.

Człowiek od zarania obserwował skomplikowanie funkcjonujące zjawiska kosmosu i przyrody ziemskiej. Zastanawiając się jak to wszystko powstało. Ponadto z wielkim rozczarowaniem obserwował cierpienia zachodzące wśród flory a przede wszystkim naszego ludzkiego gatunku. W pewnym okresie zrozumiał, że należy się zorganizować, aby zapobiegać wszystkim zagrożeniom. Z tej przyczyny zaszła potrzeba ustalenia pewnych reguł prawnych dla ochrony przed społecznymi nieporozumieniami sprowadzającymi nieszczęsne cierpienia. W tym miejscu należy nadmienić, że ten okres charakteryzował się ustaleniami prawa, gdzie polityka i religia funkcjonowały razem, bez wyraźnej jakiejś ich odrębności. Dowiadujemy się szczególnie z okresu epoki brązu, a jeszcze dokładniej od chwili powstawania pisma. Tak więc dzięki artefaktom archeologicznym i pismu mamy pewien dokument historycznych przemian praw regulujących w poszczególnych obszarach i wiekach. Wcześniej odniosłem się do okresu jak powstał ST, a teraz kontynuuję od pojawienia się Jezusa Chrystusa.

Lata 30 n.e.
W latach 30-tych n.e. pojawia się Jezus nazwany później Chrystusem w narodzie żydowskim, jak wielu jego poprzedników i jemu współczesnych, którzy chcą dokonać zmian z powodu niesprawiedliwości i uciśnienia przez rządzących. Jezus analizując historię ruchów przemian społecznych, nie wykluczając własnego narodu powstałego na bazie Boga Jahwe siły oręża, która to strategia nie dostarczyła oczekiwanych rezultatów, więc doszedł do innego wniosku, iż nie tędy droga. Jezus w swej filozofii uznał, że można zapanować nad ludzkością bez używania broni i rozlewu krwi. Od tej idei nie odstępował Mk 1:15 Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże .... Jednak zdawał sobie sprawę, że tak radykalna zmiana kursu nie może być łatwa ze względu na silne związki ludzi z tradycją dotychczasowych praw religijnych opartych na księgach Tory i prorokach. To naprawdę wyglądało na niemożliwe przedsięwzięcie. Trzeba niezwykle dobrych umiejętności, aby nadać nowy wymiar religijności, nie narażając się równocześnie o profanację Pism hebrajskich. Mat 5:17 Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Uznał więc, że za pomocą specyficznej egzegezy można zmienić strategię obalenia istniejących systemów, a wprowadzenie nowego.

Jedną z trudności nowej strategi zastosowanej przez Jezusa była zmiana kursu z Boga mściwego na Boga pełnego miłości, przebaczania, ustępliwego wobec przemocy przeciwników. Gdy przyszli Jezusa aresztować, uczeń pyta: Łuk 22:49 ... Panie, czy mamy uderzyć mieczem? W międzyczasie odpowiedzi 50 któryś z nich uderzył sługę najwyższego kapłana, i odciął mu prawe ucho. Jak Jezus zareagował? 51 ... I dotknąwszy ucha, uzdrowił go. Mateusz w związku z tym relacjonuje uzasadnienie podane przez Jezusa. Mat 26:52 Wtedy Jezus rzekł do niego: Włóż miecz na swoje miejsce, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną. Zanim do tego doszło, wcześniej Jezus uczył o zasadzie wobec przeciwności. Mat 5:39 A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu: lecz jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. To są niektóre przesłanki, które mogą wydawać się wbrew naturze ludzkiego rozumu, aby postawą pacyfistyczną obalić wszystkich władców posiadających militarną siłę pilnującą porządku publicznego.

Czasem może ktoś zaoponować, ależ nie, Jezus również sugerował stosowanie przemocy fizycznej co może sugerować taka relacja. Ja 2:15 Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. wówczas jak i dziś może być to potraktowane jako wybryk chuligański. Uczniowie tą wyjątkową sprzeczność wyjaśniali jako akt spełnienia się proroctwa Psa 69:10 Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera ... Oraz: Mat 10:34 Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. Jednakże to jest tłumaczone jako rykoszet, za rzekome nakłanianie do odmowy zaciągania się do wojska, co spowoduje nienawiść ze strony zwolenników siłowego ustanawiania porządku. Mimo tych trudności Jezus rozpoczynając swą działalność w pewnym momencie doszedł do silnego przeświadczenia o swym Mesjańskim posłannictwie i rychłym usunięciu wszystkich rządów do tego stopnia, iż nie polecał spisywanie swych nauk na bieżąco, ponieważ dokona przewrotu w stosunkowo krótkim czasie. Mat 24:34, Mk 13:30, Łuk 21:32 Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Poprzedzając ogólnikowym opisem wydarzeń, którego efektem będzie wprowadzenie "Królestwa Bożego". Przejdźmy jednak do czasu, gdy Jezus już jakiś czas nie żyje

Po śmierci Jezusa
Czas się posunął do tego stopnia, gdy zaczęto dostrzegać, że zapowiedzi zawodzą, jak np. że Jezus poniósł śmierć, co spowodowało brak oczekiwanych rezultatów, chociażby w zaczątkach powstawaniu Królestwa Bożego, na przykład Łuk 19:11 ... Dz 1:6 Zapytywali Go zebrani: Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela? oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi. Po kilkudziesięciu latach pojawił się problem ,,togo pokolenia", które zapowiadało, że ktoś z dwunastu uczni doczeka żywy urzeczywistnienia drugiego przyjścia Jezusa w ,,mocy" zaprowadzenia zmian. Mk 9:1 Mówił im także: Zaprawdę, powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą królestwo Boże przychodzące w mocy. Podobnie początkowo był przekonany o tym Paweł, pisząc w liście 1 Tes 4:15 To bowiem głosimy wam jako słowo Pańskie, że my, żywi, pozostawieni na przyjście Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy pomarli.

Mimo tych przekonań zauważono jeszcze później, że pokolenie przeminęło, apostołowie poumierali, królestwo w mocy nie nastąpiło, więc w zborach zaczęły się szemrania, że przyjście Jezusa już jest, ale w sposób niewidoczny dla oczu, lecz widziane duchowym rozumieniem. W związku z tym Paweł zmienia kurs nauk pisząc swój drugi list 2 Tes 2:3 Niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi, bo [dzień ten nie nadejdzie], dopóki nie przyjdzie najpierw odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia. Jeszcze nieco później powstawała IV Ewangelia, w której autor daje podstawy, że mogą podawać nowe informacje, których Jezus nie podawał, ale zostawił to w gestii innym swoim naśladowcą. Ja 16:13 Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. Utożsamiany z dość enigmatycznym Parakletem. Ja 14:16 Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze .. Odnośnie uzasadnienia zmiany interpretacji dobrze nadaje się Mat 13:34 To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. (zagadnieniu interpretacji napiszę odrębny artykuł)

Od przekazu oralnego do spisywania.
Zatem początkowo działalność Jezusa była przekazywana bez udziału pisma, czyli sposobem oralnym, mówiąc wprost, był to przekaz ustny lub zwany też tradycją. Należy w związku z tym nadmienić, że:
Dotychczas - z winy historyków, niestety - dość powszechnie przyjmowano, że kultury oralne przechowywały swoje podania w niezmienionej formie, a to dzięki temu, że ludzie potrafili zapamiętać i bezbłędnie powtórzyć, to co słyszeli. To kolejny mit, obalony przez ostatnie badania nad piśmiennością. (Eh-91)
Ponad to ważną informacją badaczy odnośnie czterech Ewangelii jest to, że
Nie ma podstaw, by przyjąć, że autorzy pierwszych Ewangelii byli świadkami opisanych przez siebie zdarzeń. Skądś jednak musieli brać te historie. Jeden z nich przyznaje, że słyszał opowieści o Jezusie i czytał ich zapisy (Łuk 1:1-4) (...) Hipoteza mówiąca, że Ewangelie zawierają opowieści, które ulegały zmianą wraz z upływem czasu, nie jest czystą spekulacją; ... (Eh-92)
Łuk 1:1 Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, 2 tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa1. 3 Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu2, 4 abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono. Tak jak Łukasz nie był naocznym świadkiem Jezusa, tak samo pozostali pisarze nie byli naocznymi świadkami. Jeśli chodzi o nagłówki Ewangelii Mateusza oraz Jana, które sugerują na naocznych świadków z dwunastu uczni, to wielu biblijnych uczonych podaje argumenty przeciw takiemu poglądowi (nieco w podanych linkach).
Zmiany
Część dowodów
  • Teoria, według której podania o Jezusie uległy zmianie (lub zostały stworzone) w procesie ich transmisji, to nie wymysł jajogłowych, którzy mają dużo wolnego czasu. Dowody na jej poparcie znajdujemy w samych Ewangeliach. (...) Przekonamy się, że wielu wczesnych chrześcijan było skłonnych zmieniać fakty historyczne tak, by wyrażały ich przekonania religijne. (Eh-93)
  • Wydaje się, że trafiliśmy na rozbieżności, której nie da się usunąć. Marek i Jan podają inny dzień i inną godzinę śmierci Jezusa - u Jana jest dzień przygotowania wieczerzy paschalnej, o nieokreślonej godzinie po południu. U Marka - dziewiąta rano, dzień po wieczerzy paschalnej (Eh-95)
  • Wcześni chrześcijanie, powtarzając podobne opowieści, które ostatecznie miały trafić do Ewangelii, uważali za konieczną i uzasadnioną praktykę zmieniania faktów historycznych tak, aby wyrażały one jakiś sens teologiczny. Takie opowieści odziedziczyli autorzy Ewangelii. (Eh-97/8)
  • Wiadomo , że pierwsi chrześcijanie zmieniali i wymyślali opowieści o Jezusie. Jeżeli byłoby inaczej, musielibyśmy uwierzyć, że Jezus naprawdę lepił ptaszki z gliny, by potem je ożywić (...) Dlaczego zatem utrwalano na piśmie?. Zapewne ktoś je wymyślił, opowiedział innym,, a potem usłyszał autor, który je spisał (Eh-320)
  • Jednym z licznych przykładów jest rozbieżność relacji odnośnie wieczerzy i śmierci Jezusa.
    Mar 14:12 W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowywano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: Gdzie chcesz, żebyśmy przygotowali Ci spożywanie Paschy?
    Ja 19:14 Był to dzień Przygotowania Paschy, około godziny szóstej. I rzekł do Żydów: Oto wasz król!

    U Marka po święcie Paschy, czyli w pierwszy dzień Przaśników to jest 15 Nisan, Jezus jeszcze żył. U Jana przed świętem Paschy to jest 13 Nisan osądzono Jezusa i wydano na śmierć. Paschę żydowską ustalono na 14 Nisan - Lb 9:2-3. Którego przekaz jest bliższy prawdzie? Jeśli weźmiemy pod uwagę kryterium, że większym prawdopodobieństwem jest autor, który jest bliższy w czasie tego wydarzenia, a jest w tym przypadku Marek. Jan pisząc dużo później, mógł już być obarczony błędem, gdyż dłuższy czas sprzyjał zmianie krążących relacji. Ale badacze podają inny powód. Wynika z tego, że Jan zmienił prawdę Marka, ze względu teologicznego, aby dopasować do analogi składanego w ofierze baranka w prawie Mojżeszowym w przeddzień Paschy. Za prawdą historyczną Marka przemawia jeszcze jedno kryterium badawcze. W przypadku niezgodności, przyjmuje się sprawozdanie za bardziej wiarygodne te, które odbiega od ogólnie przyjętych wierzeń danej wspólnoty, a to ze względu, że nie podawano by informacji, które miałyby szkodzić własnej tradycji. Te i inne kwestie powodowały, że tworzono różne wersje z życiorysu Jezusa, dostosowując do nowych okoliczności. W ten sposób powstawały najróżniejsze opowieści przekazywane najpierw ustnie, potem ciekawsze spisywano.

    Przyjmuje się obecnie, że najstarszymi źródłami jest źródło Q (od niemieckiego słowa Quelle - źródło), oraz Ew. Marka. Te obydwa źródła w pewnym stopniu posłużyły dla Mateusza i Łukasza , choć Mateusz dysponował też własnym źródłem.
    Nie znamy całej treści źródła Q, ale ten fakt bynajmniej nie powstrzymywał badaczy przed próbą jej ustalenia. Popularny jest pogląd, że źródło Q nie zawierało opisu męki Jezusa, ale składało się wyłącznie z jego wypowiedzi, dlatego bardzo przypominało Ewangelię Tomasza, zbiór stu czternastu wypowiedzi Jezusa,w których niema informacji o jego czynach, doświadczeniach, śmierci ani zmartwychwstaniu (Eh - 139)
    Zmian dokonywano i dokonuje się aż po dziś, gdy nie pasuje coś doktrynalnie, to nawet pojedyncze wyrazy zmienia się w poszczególnych przekładach Biblii.
  • Iz 7:14 Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna,...
  • Mat 1:23 Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, ... Ale już następny wers informuje:
  • Mat 1:24 Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.
    Skoro nie sprawdziło się proroctwo, że ta, która urodzi nie będzie panną, lecz żonatą, więc dokonano zmiany na "dziewicę", aby zatrzeć ślad niezgodności jej stanu cywilnego. Jeśli ktoś obiektywnie bada Biblię a nie kieruje się pomijaniem niewygodnych fragmentów, które podważają dogmat dziewictwa jaki się głosi w niektórych wyznaniach, to taka osoba niech raczej nie twierdzi, że Biblia stanowi główne kryterium wierzeń. I tak dogmat wiecznego dziewictwa Mari podważa oto taki fragment.
  • Łuk 2:23 eib jak napisano w Prawie Pańskim: Każdy potomek płci męskiej otwierający łono matki będzie poświęcony Panu
  • Łuk 2:23 bt Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu
    Zamieniając określenie ,,otwierając łono" na ,,pierworodny", dokonuje się w ten sposób manipulacji, jakoby rodząc się Jezus nie spowodował przerwał błony dziewiczej matki. Aby jakoś to uzasadnić, powołują się do analogi wejścia do mieszkania przez zamknięte drzwi (Ja 20:26).

  • Rz 16:7 Bw. Pozdrówcie Andronika i Junię, (...) którzy są zaszczytnie znani między apostołami ...
  • Rz 16:7 BT. Pozdrówcie Andronika i Juniasa, (...) którzy się wyróżniają między apostołami ...
    Dlaczego zmieniono płeć przez zmianę imienia? Dla niektórych dziś jest niewygodnym lub niezgodnym z ich poglądem, aby kobieta Julia była apostołem tak jak Andronik i przewodziła, co wynika z treści tego wersetu. Podobnie niżej.
  • Kol 4:15 bpd Pozdrówcie braci w Laodycei i Nimfę oraz zbór w jej domu.
  • Kol 4:15 BT Pozdrówcie braci w Laodycei, zarówno Nimfasa, jak i Kościół [...] w jego domu!

    Wybieranie pism
    Bez wątpienia dokonywano wyboru z pośród licznych przekazów ustnych, jak i już pisanych pojedynczych wydarzeń. Dla przykładu możemy zaobserwować dokonywanie selekcji, zresztą nie do kończonych jednolicie ustaleń. Zacznijmy od porównania Modlitwy Pańskiej.
  • Łuk 11:2 ... Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! 3 Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień 4 i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie.
  • Mat 6:9 Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci Twoje imię! 10 Niech przyjdzie Twoje królestwo; niech Twoja wola się spełnia na ziemi, tak jak w niebie. 11 Naszego chleba powszedniego daj nam dzisiaj; 12 i przebacz nam nasze winy, tak jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili; 13 i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego.
  • Didache VIII:3 Ojcze Nasz, który jesteś w niebiesiech, święć się Imię Twoje, przyjdź Królestwo Twoje, bądź Wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi; chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj, i odpuść nam naszą winę, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego; albowiem Twoja jest moc i chwała na wieki.
  • Wersja Łukasza zawiera pierwotną treść, prawdopodobnie ze źródła Q. Mateusz już dodał to, co zostawiono bez zmiany koloru. Didache obecnie nie jest zaliczane do natchnionych, choć początkowo cieszyła się tak wielkim autorytetem, że wielu pisarzy zaliczało ją do ksiąg kanonicznych NT (m. in. Klemens Aleksandryjski). Dlaczego nie pozostawiono jednej wersji, lecz dwie? Dlaczego ta trzecia najpełniejsza została nie zaliczona do natchnionych przez Boga? W IV wieku zaczęto ją umieszczać wśród apokryfów. Przypomnieć też należy, że tekst ten jest starszy od niektórych ksiąg obecnego NT. Mimo tego można zobaczyć jak kształtowała się stopniowo treść. Mateusz dodał do Łukasza, a Didache do dodatków Mateusza dodało jeszcze ,,albowiem Twoja jest moc i chwała na wieki". Jest to pewien argument przemawiający za późniejszym wkładaniem słów w usta Jezusa, których mógł nie wypowiedzieć.

    W ten sposób po czasie powstało dość duża ilość nie tylko sprzecznych ze sobą przekazów ustnych, ale i pisanych. Należało więc dokonywać selekcji, głównie jak się określa na kanoniczne i apokryfy. zob. dzisiejszy spis. Ustalenie listy kanonicznych odbywało się wśród sporów i kłótni, a i to do dziś niema jednoznacznej zgodności, jakiemu wczesnemu źródłu dać pierwszeństwo? Obecnie za podstawę wiarygodności NT czerpie się z czterech największych Kodeksów: Synajski, Watykański, Aleksandryjski i Kodeks Efrema .Wikipedia Dlaczego? Kiedy weźmiemy Kodeks Watykański, który uchodzi za najstarszy z nich, to okazuje się (biorąc tylko NT), że brakuje w nim 1 Tym, 2 Tym, Tyt, Flm, List do Hebr. kończy się na 9:13 oraz Apokalipsy, oraz innych krótszych fraz. Ponieważ brakuje tam 20 kart, istnieje też podejrzenie, że oryginalny kodeks zawierał pierwotnie również jakieś apokryficzne księgi NT.

    To tylko niektóre przykłady, który każą nam się zastanowić: Dlaczego podczas ustalania treści NT, dokonuje się wybiórczo z poszczególnych Kodeksów. Skoro Bóg miał kierować zawartością co natchnione, a co nie, to czemu zostawił tak nieuregulowany zakres? Ktoś powie, tego czego niema w Kodeksie Watykańskim, to uzupełniają inne. Jednak dalej rodzi się pytanie, dlaczego Bóg spowodował brak ich w Kodeksie Watykańskim, a pozostawił dostępność apokryfów? A jeśli faktycznie w tych brakujących kartach były apokryfy, to czy po odkryciu ich należałoby zmienić pogląd na ilość ksiąg NT? Narzuca się jednak hipotetyczny wniosek. Gdyby faktycznie Bóg miał pełną kontrolę nad zawartością natchnionego zakresu, to nie powinna być takiego rozrzutu.

    Warto też wymienić ,,Księgę Mormona", którą to za konieczną do zbawienia wymagają Kościoły z ruchu Świętych w Dniach Ostatnich. Na poparcie tego, odwołują się do słów Jezusa Łuk 8:18 Uważajcie więc, jak słuchacie. Bo kto ma , temu będzie dane; a kto nie ma [Księgi Mormona], temu zabiorą i to, co mu się wydaje, że ma [ST i NT]. Jeśli chodzi o apokryfy, to obecnie traktuje się je jako sfałszowane, a nawet jako pisma heretyckie, szczególnie powstałe później, to znaczy gdzieś po połowie II wieku. Tylko pamiętajmy też, że najstarsze Kodeksy Synajski, Watykański, Aleksandryjski i Efrema, wszystkie pochodzą z wieków IV−V, a więc jeszcze z późniejszego okresu, niż wcześniejsze pisma uznane początkowo, jak Didache, list do Laodycei (Kol 4:16), Pasterz Hermasa, Ew. Tomasza, a dopiero później usunięto lub przeniesiono je do apokryfów. Zatem data nie stanowi decydującego kryterium, choć należy uwzględniać. Problem kształtowania się NT, przedstawia w skrócie poniższa grafika.


    Jeszcze nieco o apokryfach. Początkowo nie traktowano ich po macoszemu, a nawet te najwcześniej powstałe były bardziej cenione niż niektóre zaliczane dziś do kanonu ze względów na liturgię jak i chęć uzupełnienia szczegółów z życia Jezusa i osób Mu bliskich. Przykładem może być Didache, którego tekst jest starszy od niektórych najmłodszych ksiąg NT. Stanowią też pomoc w badaniach nad powstawaniem Ewangelii wraz z doktryną kształtowania się wierzeń, a dalej nad zachodzącymi tendencjami do rozłamów. Te rozłamy dały o sobie znać o swej odrębności, szczególnie na odleglejszych terenach w czasie rozrostu chrześcijan.

    Wielość tych tekstów o różnej wartości doktrynalnej stała się też impulsem dla poszczególnych wspólnot w określeniu dogmatów, które nie zawsze mają poparcie w obecnych księgach kanonicznych, a którymi uzasadnia się prawowitą naukę swego Kościoła. Tak jak dziś, tak i w pierwszych wiekach imano się wszelkich sposobów, włącznie z przekazami ustnymi, nazywając to tradycją pochodzącą od osób z kręgu tak zwanej sukcesji apostolskiej, którzy mają być gwarantem rzetelności w przekazywaniu nauk swym następcą. Czy zawsze było to miarodajne? Trudno dać jednoznaczną odpowiedź, ale warto przytoczyć choćby niektóre z nich, aby dać pewien obraz osobistej ocenie.

    Cuda


    Kodeksy i braki
    Apoloniusz z Tiany
    Racjonalista
    Fałszerstwa NT
  • Komentarze
    Brak komentarzy.
    Dodaj komentarz
    Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
    Logowanie
    Nazwa Użytkownika

    Hasło



    Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
    Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

    Zapomniane hasło?
    Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
    http://cms-designs.de
    Shoutbox
    Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

    Brak postów.
    http://cms-designs.de
    Ostatnie Artykuły
    Paraklet
    Dzień śmierci Jezusa
    Sprzeczności wokół ś...
    Pisarze I-IV w.
    Jak powstał NT?
    http://cms-designs.de

    Załóż : Własne Darmowe Forum | laptopokazja.pl | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie