Moja własna strona na serwerze vg1.pl
Główne kategorie | Biblie i ... | Apokryfy | Artykuły | Apologie I-IV w. | Św. księgi? | Książki i opinie | Archeologia | Religia a ateizm | Wydania dot. ŚJ | Dokumenty ŚJ | Linki | Wersety | Doktrynalne | Ex ŚJ | Filmy | Transmisje rel. Sierpień 23 2019 06:09:12
Nawigacja
Główna
Szukaj
Galeria
Kategorie Newsów
Download
Forum
FAQ
Kontakt
http://cms-designs.de
Bogacz i Łazarz
Ew. Łukasza 16:19:31 powoduje kontrowersje interpretacji wśród różnych wyznań chrześcijańskich. Choć wszyscy widzą w tym przypowieść, to są rozbieżności co do pewnych elementów interpretacji, które ich części składowe należą do dosłowności, a które należą do figur retorycznych m. in takich jak; animizacja, metaforę, alegorię, antytezę, personifikacja, oksymoron, hiperbole, symbol itp. zmieniające pojęcia z dosłownego na zobrazowania abstrakcyjne uwypuklające jakąś myśl przewodnią.

Przyjrzyjmy się interpretacji Świadków Jehowy (SJ) z książki Prowadzenie rozmów (s 237/8 wyd. 2001) czytamy m. in.:
I
Co oznacza ta przypowieść? „Bogacz” przedstawiał faryzeuszy (zob. werset 14). Żebrak Łazarz wyobrażał pogardzanych przez faryzeuszy członków prostego ludu żydowskiego, którzy jednak okazali skruchę i zostali naśladowcami Jezusa (zob. Łuk. 18:11; Jana 7:49; Mat. 21:31, 32). Śmierć ich obu też była symboliczna — oznaczała zmianę sytuacji. Uprzednio pogardzani znaleźli uznanie w oczach Bożych, natomiast ci, którzy na pozór cieszyli się takim uznaniem, zostali przez Boga odrzuceni i cierpieli męki, słysząc potępiające orędzie głoszone im przez ludzi, których dawniej mieli za nic (Dzieje 5:33; 7:54).

Katolicka
II
Jezus mówi, że śmierć jednych i drugich nie jest kresem ich życia. Uczy o trwaniu po śmierci. Ukazuje też, że los jednych i drugich nie jest jednakowy. Aniołowie „zanieśli Łazarza na łono Abrahama”; bogacz natomiast trafił do otchłani, gdzie został „pogrążony w mękach”. Jednak nawet tutaj los obydwu przedziwnie się splata. Tyle, że teraz bogacz cierpi, a Łazarz jest szczęśliwy. Bóg zaś stanął pomiędzy jednym i drugim jako ten, do którego należy sąd.(podkreślenia własne)

Pomijając kwestie bogactwa i ubóstwa materialnego, na stan duchowy, który w przybliżeniu jest podobny w obu przypadkach, to jednak przyjrzyjmy się zasadniczemu zagadnieniu dotyczącej wyrażeniu ,,śmierć". W pierwszym przypadku nie dotyczy śmierci fizycznej, druga jest antytezą pierwszej, która nawiązuje do kontynuacji życia w pozaziemskim świecie metafizycznym. Zatem różnica wykładni jest bardzo znaczna. Pierwsza próbuje zaprzeczyć życia pierwiastka duchowego po śmierci ciała, tymczasem druga usiłuje tym samym sprawozdaniem potwierdzać dogmat o nieśmiertelnej duszy. Oba fronty mają do dyspozycji szereg fragmentów biblijnych na poparcie swej tezy. Oto niektóre.

Pozostaje świadomość nieśmiertelnego pierwiastka życia po śmierci ciała
.
1 Krl 17:21-22 - Dusza wróciła i ciało dziecka ożyło.
1 Sam 28:3 - śmierć Samuela 28:7 Król izraelski wierzy w istniejące duchy zmarłych ludzi. 28:14 - rozpoznanie pośmiertnego Samuela
Mat 10:28 - początkowa część informuje o zabiciu ciała, ale niemożności zabicia duszy.
Mat 17:3 - Jezus przyprowadził Mojżesza i Eliasza z duchowego świata i rozmawiał z nimi. Realistyczne słyszenie i widzenie uczni zdaje się wykluczać formę metaforyczną
Mat 27:53 wyszli z grobów i ukazali się ludziom w mieście - przypowieść jest opowiadana, a to co się widzi nie może być przypowieścią
Łuk 16:22-25 - Zmarli rozmawiają po drugiej stronie swego istnienia.
Łuk 20:38 - Dla Boga wszyscy żywi. Niema sugestii o jakiejś przerwie, bo gdyby była to nie byłby Bogiem dla całkowicie umarłych.
Łuk 24:37 - Nawet uczniowie Jezusa wierzą w istnienie duchów zmarłych ludzi.
Ja 5:25 - Oświadczenie Jezusa, ,,umarli usłyszą". Co lub kto ma słyszeć, skoro ciało jest martwe?
Ja 8:51 - Jezus zapewnia, że po śmierci ciała, śmierci nie doświadczą, czyli życie będzie nadal w innym wymiarze. Zmartwychwstanie dotyczyć będzie ciała.
1 Tes 5:23 - Heb 4:12 - Duch, dusza i ciało wymieniono, jako odrębne właściwości, czyli nie przechodzi jakoby tworzyły niepodzielny monolit.
Ja 11:11 - Jezus przyrównuje śmierć ciała do snu. W czasie snu wiele narządów funkcjonuje, w tym przypadku dusza jest nadal funkcjonalna.
Ja 11:25-26 - 25 śmierć duchowa w żywym ciele - 26 Wiara w Jezusa zapewnia dalsze życie duchowe, mimo śmierci ciała 1 przeczy 2
Ja 12:25 - Jezus odróżnia złączone życie pierwiastka duchowego z ciałem od odrębnego życia bez ciała.
2 Kor 5:8 - Wiara Pawła w życie po opuszczeniu ciała.
Ob 6:9-10 Dusze zabitych ciał ludzi, zachowują zmysły, ponieważ wołają i zadają pytania w niebie.
Łuk 13:28 - Mat 24:51 - Osoby ukarane śmiercią zachowują świadomość cierpienia.

Śmiertelność, włącznie z wszystkimi eterycznymi zmysłami duszy.
Rdz 2:7 - Stronga (poprawne dusza a nie istota) Podczas ożywienia, człowiek staje się całościowo duszą, a nie jakoby dusza funkcjonowała odrębnie
Pwt 30:19 - Jedną z dwu możliwości jest śmierć, która jest zaprzeczeniem nieśmiertelności.
Ez 18:4 - Dusza umrze z powodu grzechu.
Ps 146:4 - Po śmierci giną wszystkie myśli.
Kazn 3:19 - Śmierć człowieka do chwili zmartwychwstania niczym się nie różni od stanu martwych zwierząt.
Jon 4:8 - Jonasz wierzy w całkowi utratę świadomości cierpień, dlatego prosi o śmierć.
Iz 53:12 ESV, KJV, ASV, DBT, DRB, ERV, WEB, WBT {OJB nefesz=dusza} - Wymienione przek. poprawnie zapowiadają, że Jezusa dusza poniesie śmierć, a nie samo ciało.
Kaz 9:5 oraz 10 - Wyraźna informacja, że na tym drugim świecie przed zmartwychwstaniem niem jakiejkolwiek świadomości. Wszystkie zmysły przestają funkcjonować.
Mat 10:28 - Druga część mówi o zagładzie, zarówno ciała jak i duszy.
Ja 3:16 - Życie wieczne jest na podstawie warunku, w przeciwnym razie życia w jakiejkolwiek formie nie będzie.
1 Tym 6:16 - Do chwili zmartwychwstania Jezusa, tylko Bóg Jeden był nieśmiertelny. Istnienie nieśmiertelnych dusz zmarłych ciał by temu przeczyło.
Ap 20:10 - Diabeł będzie wrzucony ,,do jeziora ognia i siarki" 14 - "oznacza to śmierć". Jak wiadomo diabeł posiadający jedynie ciało duchowe i to ono jest śmiertelne.

Rozpatrując ten spór, warto zadać pytanie. Dlaczego Jezus podał ten przykład, czy tym sposobem chciał potwierdzić życie po śmierci ciała? Zauważmy, że Rabini żydowscy wierzyli w tym czasie w życie duchowe po śmierci ciała ludzkiego. Wygląda, że pod tym względem Jezus zgadzał się z uczonymi. Jeśliby nie zgadzał się z przedłużoną świadomością po śmierci ciała, jak twierdzą ŚJ, to po cóż by zastosował taki opis życia po drugiej stronie? Czy nie byłoby to potworne kłamstwo popierające niebiblijną naukę swych żydowskich oponentów?



Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
http://cms-designs.de
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Brak postów.
http://cms-designs.de
Ostatnie Artykuły
Wyjątki życiorysu - ...
Paraklet
Dzień śmierci Jezusa
Sprzeczności wokół ś...
Pisarze I-IV w.
http://cms-designs.de

Załóż : Własne Darmowe Forum | laptopokazja.pl | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie